ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΑΣ ΚΑΙ ΤΕΜΠΩΝ

 Πού είσαι Μακάριστε Χριστόδουλε

Σαν την κατσίκα του γείτονα και τα βόδια (κυριολεκτικά) του Αισώπου που τα δίχασε το λιοντάρι (Ασλάν Τουρκιστί ή μήπως τα λίπαναν?) και τα έφαγε ένα- ένα στους χρόνους και τους καιρούς συλλογικά μαρμαρωμένη για ΠΑΝΤΑ η αιώνια μνήμη θυμάτων, θυτών και εφιάλτη.

ΤΩΝ ΠΟΡΘΜΙΩΝ ΤΟΥ ΑΧΕΡΩΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ; ΧΑΟΥ ΜΑΤΣ Η ΤΑΡΙΦΑ;

"Το ρήγμα μέσα σου έχει κιόλας απ' τις πέτρες γίνει αντιληπτό."

ΕΛΥΤΗΣ (Το φωτόδεντρο, σελ. 61)

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους είπε ο Κολοκοτρώνης, εμείς το λέμε διαφορετικά στην χλεύη της κοινωνίας "όπου βρεθείς κι όπου σταθείς" . Οι ερινύες ας σε συντροφεύουν μέχρι τελευτής εσού και των ομοίων σου.

Η Καριάτης χαλιβδώνεται και ο λαός προσδοκά την ελπιδοφόρο. Νέμεση το ελάχιστο, διότι έγκλημα χωρίς τιμωρία και τιμωρία χωρίς έγκλημα δεν συνιστούν δικαιοσύνη παρακαταθήκης. 

"Το φώς έχει γίνει από παλιό θυσιασμένο αίμα"

ΕΛΥΤΗΣ (Ανοιχτά χαρτιά, σελ. 640)